เพื่อนใหม่...

posted on 10 Aug 2009 02:41 by thanunpotter in AboutMe

 

    ตั้งแต่วันที่รู้ตัวว่าสอบติดคณะไอทีลาดกระบัง เราดีใจมาก และเริ่มติดต่อทำความรู้จักเพื่อนๆ ที่สอบได้เหมือนกัน จนได้มารู้จักกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งในตอนแรกพวกเราสนิทกันมาก มีอะไรก็พูดคุยกันตลอด ไปเที่ยวด้วยกัน สนุกด้วยกันก็หลายครั้ง แต่ใครนะจะคิดว่า เพียงระยะเวลาเปิดเทอมผ่านไปไม่ถึงเดือน มันจะทำให้พวกนายเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ เราไม่พูดคุยกันเหมือนเดิม พวกนายเริ่มทำตัวแยกห่างออกไป มันอาจเป็นเพราะเราอยู่หอคนละชั้น พวกนายอยู่กันที่ชั้นสาม เรามันชั้นสอง เวลาพวกนายไปไหนถึงไม่เคยบอกเรา เรากลายเป็นคนที่ถูกทิ้งตลอด แต่ก็มีบางครั้งที่มีคนมาบอกเราว่า พวกนายคิดว่าเราโกรธ เราหยิ่งอะไร ที่จริงไม่ใช่หรอก เราไม่รู้จะพูดอะไรต่างหาก ในเมื่อตอนนี้พวกนายก็มีกิจกรรมกับกลุ่มของนาย เราไม่ได้รู้เรื่องด้วย จะพูดเรื่องอะไรกันเราก็ฟังไม่รู้เรื่อง เราจึงดูเหมือนแยกออกมาเงียบๆ จนบางคนหาว่าเราหยิ่ง

    วันเวลาเดิมๆ ที่พวกเราเคยมีให้กัน มันจบไปแล้วใช่หรือเปล่า เพื่อนบางคนเคยสัญญาว่าจะไม่ทิ้งกัน จะคอยดูแลช่วยเหลือกันตลอดไป แต่แล้ววันนี้ก็ไม่เป็นอย่างคำที่ว่าไว้ นายตีตัวออกห่างเพียงเพราะนายมีรถ นายมีหญิง แน่ล่ะสิ เรามันก็แค่คนจนๆ ไม่มีอะไรมากมาย แต่อยากให้นายรู้ไว้อย่างนึงนะ ว่าเรายังคงห่วงนายเสมอ นายคงไม่รู้หรอกว่าเราเป็นห่วงนายแค่ไหนเวลามีคนมาบอกเราว่านายขับรถอันตรายน่ากลัวเพียงแต่เราเป็นคนเก็บงำความรู้สึก ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกอะไร ก็เลยไม่ค่อยมีใครเห็นหัวเราเท่าไหร่

   จากวันนี้ไป เราก็ทำใจได้แล้วว่า คำว่า "เพื่อนสนิท" ที่เราเคยมีให้กัน มันคงไม่มีอีกแล้ว เราขอโทษทุกคนสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำไม่ดีไป จากวันนี้ไปก็ขอให้เราเป็น "เพื่อน" ที่ดีต่อกัน เราดีใจที่อย่างน้อยเราก็ได้มีช่วงเวลาหนึ่งที่มีความสุขกับพวกนาย เราจะไม่ขอพูดอะไรมากกว่าสองประโยคนี้ "กูขอโทษ" และ "กูรักพวกมึงนะ"

   สำหรับคนที่ผ่านมาเห็น Entry นี้ แล้วงงๆ ว่าเราพูดถึงใคร ก็นะ...ช่างมันเถอะ ตอนนี้คนเขียนก็อายหน้าแดงแล้วอ่ะ >_<

 

เพื่อนช่วยเพื่อน ตลอดไป ได้เสมอ
เพื่อนจะเผลอ เพื่อนจะพลาด ซักแค่ไหน
ความเป็นมิตร ยังติดอยู่ คู่แรงใจ
ให้ก้าวไป ในสิ่ง ที่ต้องการ

เพื่อจะทุกข์ เสียน้ำตา และร้องไห้
ความห่วงใย ทีมีนั้น ยังคอยสาน
ประกอบใจ ของเพื่อนนี้ ที่แหลกราญ
พาพ้นผ่าน ความทุกข์ช้ำ ที่ค้ำใจ

แม้เวลา เนิ่นนาน ผ่านจากนี้
แต่สิ่งดี จะยังอยู่ ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลา จะผ่าน นานเท่าไร
แต่จิตใจ มีเพื่อน ตลอดมา

edit @ 10 Aug 2009 03:13:46 by Acerian™

Comment

Comment:

Tweet

มันก็... ต่างถิ่นต่างแดน ต่างคนต่างความคิด
อย่าไปซีเรียสอะไรมาก ซีเรียสเรื่องเรียนบ้างอะไรบ้างน่าจะคุ้มค่ากว่ามั้ง
รู้สีกว่าลิ้ง บอร์ดpacketlove หายไปป้าวเนี่ย

#7 By Mashisam (58.137.15.213) on 2009-08-12 23:18

-*- ครับ

#6 By Near on 2009-08-11 23:50

เรื่องมาถึงขนาดเน้แล้วอย่าไปพูดถึงมันอีกเลย

#4 By PIEAN (58.64.52.101) on 2009-08-11 20:16

ถ้าอ่านแล้วไม่รู้สึกอะไรก็ไม่ใช่คนแล้วหล่ะ :))

#3 By Someone (58.137.15.211) on 2009-08-10 20:03

ใช่แล้ว เวลาจะทำให้รู้ว่าใครเป็นเพื่อนแท้นะ เราเจอกับตัวเลย ตอนนี้อยู่ปี 4 แล้ว แต่พระนครเหนือนะconfused smile เพื่อนอ่ะมีเยอะได้ แต่เพื่อนสนิทอ่ะ คน2คนก็พอแล้ว

#2 By ~:MaD-EyE:~ on 2009-08-10 18:17

ทำใจค่ะ พี่บอส เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน

ยิ้มเข้าไว้ๆ ^^

#1 By ~ คุณใบเตย ~ on 2009-08-10 09:59